Social Icons

Tuesday, December 18, 2012

00:00:00

Το Τέλος του κόσμου δεν υπήρχε και δεν θα υπάρξει. Περιμέναμε αυτό όπως την Δευτέρα Παρουσία του Χριστού – αλλά η Γη δεν θα βγει από την τροχιά της, δεν θα συντριβεί από έναν αδέσποτο μετεωρίτη και οι νεκροί δεν θα σηκωθούν από τους τάφους τους. Και αυτό σημαίνει ότι τίποτε δε θα αλλάξει.



Και δικαίως. Όταν η ακατανόητη για τους δεινόσαυρους δύναμη χτύπησε το έδαφος κάτω από τα πόδια τους και μετέτρεψε τα πάντα σε χιόνι και πάγο – ο κόσμος στο εξωτερικό του άλλαξε δραστικά. Να αλλάξει σε κάτι άλλο δεν μπορούσε. Ο άνθρωπος, σε αντίθεση με τους δεινόσαυρους, δημιούργησε αρκετούς πολιτισμούς, κατέκτησε την φύση και βγήκε στο διάστημα – και τώρα λυπητερά και αμήχανα φοβάται μια άγνωστη δύναμη που θα έρθει και θα αλλάξει τα πάντα.

Δεν θα συμβεί αυτό. Εμείς μόνοι μας δημιουργούμε την κόλαση και τον παράδεισό μας. Μόνοι μας δημιουργήσαμε πόλεις όπως κοτέτσια, μόνοι μας ανταλλάσσουμε την ζωή με χρήματα, τα οποία δεν αντιστοιχούν στην πραγματικότητα πουθενά, μόνοι μας λέμε ψέματα ότι όλα είναι εντάξει αλλά στην πραγματικότητα είμαστε πολύ κουρασμένοι. Κουραστήκαμε τόσο πολύ, που το Τέλος του Κόσμου φαντάζει σαν δώρο.

Έτσι πεθαίνει ο πολιτισμός. Η κουλτούρα μεταμορφώνεται σε σκόνη, οι πολίτες σε παράσιτα, οι αξίες σε ψέμα. Αλλά η νύχτα τελειώνει με την αυγή – το Νέο έρχεται σε αντικατάσταση του παλιού. Το νιώθουμε ήδη, πιστεύουμε σ’ αυτό – και εμείς θα το δημιουργήσουμε. Όταν αφήνουμε την μισητή δουλειά για χάρη της πραγματοποίησης του ονείρου, όταν συνειδητά εξελισσόμαστε, όταν προτιμάμε την εμπειρία έναντι διασκέδασης, όταν δίνουμε περισσότερα απ’ όσο παίρνουμε – όλα αυτά είναι το Νέο. Συγκρατημένο, μικρό, μερικές φορές αστείο σε σχέση με την πειστικά εντυπωσιακής διάσταση του παλαιού πολιτισμού, - το Νέο, με την δύναμη της θέλησής μας, γίνεται πραγματικό. Τέτοιο, όπως το αντιλαμβανόμαστε, όπως το βλέπουμε και θέλουμε.

Οικουμενικό τέλος δεν θα έρθει. Το Τέλος του Κόσμου αρχίζει ξεχωριστά σε κάθε άτομο και όχι σε όλους ταυτόχρονα. Είναι ένα μεμονωμένο προσωπικό γεγονός, όπως η γρίπη, δειλία ή άγνοια. Για εκείνους που ζουν στη μετριότητα και φτύνουν με προσβλητική απογοήτευση τους άλλους – το τέλος ήδη άρχισε. Γι αυτούς που είναι σε θέση να ελέγξουν τους εαυτούς τους και έστω σήμερα να ζήσουν δυνατά, όμορφα και αληθινά – ο κόσμος θα είναι αρκετός.

No comments: