Social Icons

Wednesday, April 10, 2013

Τσιολκόφσκι

Δεν είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς, πως οι γείτονες αντιμετώπιζαν τον Κωνσταντίνο Τσιολκόφσκι. Κουφός, γενειοφόρος, ακοινώνητος ποδηλάτης, που είναι «τρελαμένος» με τα αστέρια, με τα άτομα, με τα αερόπλοια (zeppelin), με τους πυραύλους και με βαθιά πεποίθηση ότι η Ανθρωπότητα κάποια στιγμή θα εξελιχθεί σε τέτοιο βαθμό, που θα μπορεί να ζει χωρίς οξυγόνο και τροφή, θα κονιορτοποιήσει όλους τους πλανήτες του Ηλιακού Συστήματος σε μια ενιαία σφαίρα με τον Ήλιο στο εσωτερικό της και θα ζει στην εσωτερική της επιφάνεια.


Πάλι καλά που οι γείτονες δεν διάβαζαν τα βιβλία του. Ακόμα χειρότερα θα ήταν για κάποιον καθηγητή μαθηματικών… Το να τραβάς στο δρόμο σου – είναι μια από τις πιο δύσκολες ασχολίες, όσο άσχημα και να ακούγεται αυτό. Ωστόσο, ο χρόνος τα έβαλε όλα στην θέση τους.

«Πρέπει να σκεφτόμαστε, ότι η ενέργεια είναι ένα ιδιαίτερο είδος της πιο απλής ύλης, η οποία αργά ή γρήγορα θα μας δώσει και πάλι την γνωστή σε μας υδρογονούχο ύλη». Και τότε το διάστημα θα επιστρέψει και πάλι στην υλική του κατάσταση, αλλά του πιο υψηλού επιπέδου, ο άνθρωπος και όλη η ύλη θα εξελιχθούν μέχρι την ενεργειακή κατάσταση, και λοιπά, σπειροειδώς, και επιτέλους στην υψηλή σπείρα αυτού του σπειρώματος της ανάπτυξης, η διάνοια (ή η ύλη) θα τα μάθει όλα, την ίδια την ύπαρξη των ξεχωριστών ατόμων και υλιστικής ή του σωματιδιακού κόσμου, θα τα εκλάβει ως περιττά και θα περάσει στην κατάσταση δέσμης υψηλής τάξης, στην οποία θα γνωρίζει τα πάντα και δεν θα επιθυμεί τίποτα. Δηλαδή, στην κατάσταση της συνείδησης, στην οποία η διάνοια του ανθρώπου την αντιστοιχεί στο προνόμιο των θεών. Το σύμπαν θα μεταμορφωθεί σε Μεγάλη Τελειότητα»

Σύμφωνα με την φιλοσοφική ιδέα, την οποία ο Τσιολκόφσκι δημοσίευε σε μια σειρά φυλλαδίων με τα δικά του έξοδα, το μέλλον την ανθρωπότητας εξαρτάται άμεσα από τον αριθμό γεννήσεων των ιδιοφυϊών. Και για να αυξηθεί ο αριθμός των γεννήσεων τους, ο Τσιολκόφσκι εμπνέεται το τέλειο, κατά την άποψή του, πρόγραμμα ευγονικής. Κατά την γνώμη του, σε κάθε κοινότητα θα πρέπει να εξοπλιστούν τα καλύτερα σπίτια, όπου θα έπρεπε να ζουν καλύτεροι από τις ιδιοφυΐες και των δύο φύλων, για τον γάμο τον οποίων και μετέπειτα γεννήσεις παιδιών, έπρεπε να παίρνεις ειδική άδεια από τους ανώτερους. Μ’ αυτόν τον τρόπο, μετά από μερικές γενιές, το μερίδιο των ταλαντούχων ανθρώπων και των ιδιοφυϊών σε κάθε πόλη ραγδαία θα αυξηθεί.

Η «Τέλεια Ανθρωπότητα» θα εγκατασταθεί σε άλλους πλανήτες και τεχνητά αντικείμενα του Ηλιακού συστήματος. Μ’ αυτό στους διάφορους πλανήτες θα σχηματιστούν οργανισμοί που θα είναι προσαρμοσμένοι στο υπάρχον περιβάλλον. Το κυρίαρχο είδος θα είναι ο οργανισμός ο οποίος δεν έχει ανάγκη την ατμόσφαιρα και θα «τροφοδοτείται απευθείας από την ηλιακή ενέργεια». Στην συνέχεια θα συνεχιστεί η επανεγκατάσταση και πέρα του Ηλιακού συστήματος. Όπως και οι τέλειοι άνθρωποι, έτσι μετεγκαθίστανται  και οι εκπρόσωποι άλλων κόσμων, όπου η «αναπαραγωγή γίνεται εκατομμύρια φορές πιο γρήγορα απ’ ότι στην Γη. Ωστόσο η αναπαραγωγή ελέγχεται σύμφωνα με τις ανάγκες: χρειάζεται τέλειος πληθυσμός – τον αναπαράγουν γρήγορα και στην απαραίτητη ποσότητα».

Οι πλανήτες ενώνονται σε ομοσπονδίες και με το ίδιο τρόπο θα ενώνονται και τα ηλιακά συστήματα, και έπειτα και οι δικές τους ενώσεις σε πιο μεγάλες.

Κατά την συνάντηση στην  επανεγκατάσταση με άσχημες και υποτυπώδες μορφές ζωής, τα ανεπτυγμένα όντα θα καταστρέφουν τέτοιους πληθυσμούς και θα εγκαθιστούν σε τέτοιους πλανήτες, τους δικούς τους εκπροσώπους που έχουν φτάσει το υψηλό επίπεδο ανάπτυξης. Εφόσον η τελειότητα προτιμάται από την ατέλεια, τα ανώτερα όντα «εξαλείφουν ανώδυνα» τις κατώτερες (ζωώδης) μορφές ζωής, για να τους «απαλλάσσουν από τα βάσανα την εξέλιξης», από την οδυνηρή πάλη για επιβίωση, από την αμοιβαία καταστροφή τους. «Καλό είναι αυτό ή σκληρό? Αν δεν υπήρχε παρέμβαση, τότε η οδυνηρή αυτό-εξάλειψη των ζώων θα συνεχιζόταν για εκατομμύρια χρόνια, όπως αυτό συμβαίνει σήμερα στην Γη. Η παρέμβασή τους όμως, σε μερικά χρόνια ή σε μέρες, εξαλείφει όλο τον πόνο και εγκαθιστά στην θέση τους ευφυή, ισχυρή και ευτυχισμένη ζωή. Είναι προφανές ότι το τελευταίο είναι εκατομμύρια φορές προτιμότερο του πρώτου».

Η ζωή στο Σύμπαν διανέμεται κυρίως με την μετεγκατάσταση και όχι μέσω αυθόρμητης εμφάνισης ζωής, όπως στην Γη – αυτό είναι απείρως γρηγορότερο και δίνει την δυνατότητα να αποφευχθούν οι αμέτρητες οδυνηρές καταστάσεις στον αυτόνομα εξελισσόμενο κόσμο. Η αυθόρμητη εμφάνιση ζωής, καμιά φορά επιτρέπεται για να εισρεύσουν νέες δυνάμεις στην κοινότητα των τέλειων όντων – αυτή είναι η «οδυνηρή και τιμητική μοίρα της Γης». Οδυνηρή – γιατί ο ανεξάρτητος δρόμος προς την τελειότητα είναι γεμάτος πόνο. Αλλά «η σούμα του πόνου είναι αόρατη στον ωκεανό ευτυχίας του ολόκληρου Σύμπαντος».

Ωστόσο για τους περισσότερους συναδέλφους του και τους κατοίκους της πόλης ο Τσιολκόφσκι ήταν εκκεντρικός. Στο κολέγιο, ποτέ δεν έπαιρνε «αυτό που αναλογεί» από τους αμελείς μαθητές, δεν παρέδιδε ποτέ επί πληρωμή επιπλέον μαθήματα, σε όλα τα θέματα είχε την προσωπική του γνώμη, δεν έπαιρνε μέρος στις γιορτές και πάρτι και μόνος ποτέ δεν γιόρταζε τίποτα. Κρατούσε τον εαυτό του στην απομόνωση, ήταν ακοινώνητος και λιγομίλητος. Για όλες αυτές τις «περιέργειές» του οι συνάδελφοι του έβγαλαν παρατσούκλι (Ζελιάμπκα) και «υποψιάζονταν κάτι που δεν υπήρχε». Τσιολκόφσκι τους ενοχλούσε. Οι συνάδελφοί του, οι περισσότεροι, ήθελαν να τον ξεφορτωθούν και δύο φορές τον κατήγγειλαν στον Διευθυντή, των δημοσίων σχολείων της επαρχίας Καλούγκα –  Ντ. Σ. Ουνκόβσκι, για τις απερίσκεπτες δηλώσεις του για την θρησκεία.
Πρώτα 15 χρόνια του 20ου αιώνα ήταν τα πιο βαριά στην ζωή του επιστήμονα. Το 1902 ο γιός του Ιγνάτιος αυτοκτόνησε. Το 1908 κατά την διάρκεια της πλημμύρας του ποταμού Οκά, το σπίτι του πλημμύρισε μαζί με πολλά μηχανήματα και εκθέματα που βγήκαν εκτός λειτουργίας και αμέτρητοι μοναδικοί υπολογισμοί του σε φυλλάδια είχαν χαθεί. Στις 5 Ιουνίου του 1919, το Διοικητικό Συμβούλιο της Ένωσης Ρώσων Ερευνητών του Σύμπαντος, δέχτηκαν τον Τσιολκόφσκι ως μέλος και πλέον ως μέλος επιστημονικής κοινότητας είχε δικαίωμα να λάβει σύνταξη. Αυτό τον έσωσε από την πείνα τα χρόνια της κατάρρευσης, και αφού στις 30 Ιουνίου 1919 η Σοσιαλιστική Ακαδημία δεν τον εξέλεξε ως μέλος της και έτσι τον άφησε χωρίς πόρους για επιβίωση. Στην Φυσικό-Χημική κοινότητα επίσης δεν εκτιμήθηκαν η σημασία και επαναστατικότητα των μοντέλων που παρουσίασε ο Τσιολκόφσκι. Το 1923 αυτοκτονεί και ο δεύτερος γιος του ο Αλέξανδρος.

Συνιστάται για διάβασμα: Διαστημικός ανελκυστήρας.

No comments: