Social Icons

Sunday, April 28, 2013

Βελιμίρ Χλέμπνικοβ

Βελιμίρ Χλέμπνικοβ.

Άλλος ένας «εντελώς τρελός» καταραμένος ποιητής, την ιδιοφυΐα του οποίου κατά την διάρκεια της ζωής του αναγνώριζαν μόνο πολύ γενναίοι από τους «φίλους» του. Στα διαλείμματα μεταξύ των περιπλανήσεων, παραστάσεις στα μποέμ σαλόνια, στις προσπάθειες διάσωσης της Ινδίας και σύνθεση της παγκόσμιας γλώσσας, προσπαθούσε να εισάγει «τους νόμους του χρόνου». Είναι διάσημος για το γεγονός ότι προέβλεψε με ακρίβεια την κατάρρευση της Ρώσικης Αυτοκρατορίας την εποχή που αυτή είχε φτάσει την μεγαλύτερη δύναμή της. Προσωπικότητα όσο ελκυστική τόσο και υπερβολική.


«Τους νόμους του χρόνου» ο Χλέμπνικοβ προσπαθεί να τους χρησιμοποιήσει όχι μόνο στους λαούς και πολιτισμούς αλλά και στους ανθρώπους ξεχωριστά. Για παράδειγμα, με βάση το έργο του Lerner«Τα έργα και ημέρες του Πούσκιν» υπολόγισε μια σταθερά, σύμφωνα με την οποία σημαντικά γεγονότα στην ζωή του Πούσκιν συνέβαιναν σε διαστήματα των 317 ημερών. (Τον αριθμό 317 ο Χλέμπνικοβ ονόμαζε ως έναν από τους πιο σημαντικούς στην μοίρα όλων των ανθρώπων και λαών, ακόμα και στο έργο του «Ο δάσκαλος και ο μαθητής»).

Μια έκθεση, αφιερωμένη γι αυτό το θέμα, καθώς και οι σχέσεις μεταξύ της ταχύτητας του φωτός και των ταχυτήτων της Γης, ο Χλέμπνικοβ διάβασε σε ένα κύκλο επιστημόνων – μαθηματικών στο σπίτι του Όσιμπ Μπρικ, αλλά δεν έλαβε καμία υποστήριξη απ’ αυτούς. 20 Δεκεμβρίου (2 Ιανουαρίου 1916) ο Χλέμπνικοβ εξελέγη από τους φίλους του ως εικονικός «Βασιλιάς του Χρόνου».

Λίγο αργότερα, τον Φεβρουάριο του 1916, ιδρύθηκε ουτοπική «Κοινότητα επιτρόπων της Γης» ή «Ένωση 317». Ο Χλέμπνικοβ είχε την πρόθεση να δημιουργήσει την κοινότητα αποτελούμενη από 317 μέλη – από τους καλύτερους ανθρώπους απ’ όλο τον κόσμο, οι οποίοι θα κυβερνούσαν το ιδανικό «Κράτος του Χρόνου». Οι προθέσεις του εκφράστηκαν στην δήλωση με τίτλο «Ο σωλήνας των Αρειανών», κάτω από την οποία υπήρχαν 5 υπογραφές, μέσα στις οποίες υπήρχε και η υπογραφή του Μπόζινταρ, ποιητή που είχε αυτοκτονήσει δύο χρόνια πριν. Ένας από τους πρώτους «επιτρόπους της Γης», εκτός από τον ίδιο τον Χλέμπνικοβ, ήταν ο νέος φίλος του – Ντμίτρι  Πετρόφσκυ και ο Βιατσεσλάβ Ιβανόβ. Αργότερα στην λίστα των επιτρόπων προστέθηκαν αρκετοί (άσχετα αν οι ίδιοι δεν το γνώριζαν) ο Ντάβιντ Μπυρλιούκ, Μαγιακόφσκι, Καμένσκι, Ασέεβ, Ριούρικ, Ιβνέβ, Κουζμίν, Ραμπιντρανάθ Ταγκόρ κλπ.

Εμάς μας ενδιαφέρου όχι μόνο οι ξεβιδωμένες «σανίδες του πεπρωμένου» αλλά και οι δικές του μισό-σχιζοφρενικά – μισό-ουτοπικά σχέδια για την ανοικοδόμηση και ωραιοποίηση της Ρωσίας, μεταξύ των άλλων και λόγω της μεγαλομανιακής μνημειακής προπαγάνδας και ακόμη και τυποποιημένα κατά του 17ου αιώνα. Βρείτε αν μπορείτε κάπου ένα άρθρο «Και η Κίνα αναπτύσσεται μέσα στο έδαφος…»

«Ανοικτή στην πόλη βαθειάς πνευματικής στασιμότητας, στην πόλη Αστραχάν, η Ένωση των εφευρετών σιγά-σιγά προσπαθεί να κερδίσει το «δικαίωμα ύπαρξης» και να οικοδομήσει ένα σημείο στήριξης στην εφεύρεση νέων τύπων τροφίμων, όπως τα ιχθυάλευρα, τσας από κολοκύθα. Υπάρχει άποψη ότι είναι πιθανή η ανάπτυξη των «λιμνών σούπας», διότι το νερό της λίμνης Ιλμέν που αποξεραίνεται, είναι γεμάτο από μικροσκοπικά ζωντανά είδη και εφόσον βραστεί, είναι πολύ θρεπτικό και η γεύση θυμίζει ζωμό κρέατος.

Στο μέλλον, όταν τα μελετηθεί αν τα 614 είδη αυτών των αόρατων μικροοργανισμών είναι φαγώσιμα, κάθε λίμνη με τεχνητά αναπαραγμένα μέσα σ’αυτή αόρατα όντα, θα μοιάζει με μεγάλο πιάτο λιμνόσουπας, που θα είναι προσιτή για όλους. Φυσικά η άκρη της επιστημονικής σκέψης δεν θα αφήσει χωρίς την κατάλληλη προσοχή την πιθανότητα άλλης μιας παραγωγικής δυνατότητας. Το κεντρί του παγκόσμιου μυαλού, οδηγούμενο από την αύξηση του πληθυσμού, θα τσιμπάει επιθετικά όλα τα ζωντανά σημεία σε αδράνεια και στασιμότητα»
1918

«Το ράδιο του μέλλοντος – το κυριότερο δέντρο της συνείδησης – θα ανοίξει τις διεξαγωγές των ατελείωτων εργασιών και θα ενώσει την ανθρωπότητα. Κοντά στο κεντρικό σημείο του Ράδιο, αυτού του σιδερένιου κάστρου, όπου τα σύννεφα των καλωδίων απλώθηκαν σαν μαλλιά, πιθανόν, θα έχει εγγραφτεί ένα ζευγάρι από κόκκαλα, κρανίο και γνωστή επιγραφή «Προσοχή, γιατί ο παραμικρός σταματημός της εργασίας του Ράδιο θα μπορούσε να προκαλέσει πνευματική λιποθυμία όλης της χώρας, προσωρινή απώλεια της συνείδησης.» Το ράδιο γίνεται πνευματικός Ήλιος της χώρας, μεγάλος μάγος.»
1918

No comments: