Social Icons

Sunday, April 7, 2013

Κάτω από την σημαία του Bruce Lee

Στον δικό μας παράξενο κόσμο, τα λαϊκά κινήματα που ζητάνε καλύτερη ζωή για τις μάζες και μετασχηματισμό της κοινωνίας σε μια πιο ισότιμη βάση, λαμβάνουν μερικές φορές τις πιο παράξενες μορφές. Εμείς δεν θα μιλήσουμε καν για τις μεθόδους…. Αν για αιώνες τέτοια κινήματα και ζυμώσεις, αργά ή γρήγορα να μετατρεπόντουσαν σε αιρέσεις, ληστοσυμμορίες, μυστικές κοινωνίες ή επαναστατικά κόμματα,τότε σήμερα μπορούμε να περιμένουμε τα πάντα από τους δυσαρεστημένους…Σε μεγάλο βαθμό γι’ αυτό ευθύνεται η επίπτωση στα μυαλά των ανθρώπων της ποπ-κουλτούρας και των παραγώγων της.



Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι τα γεγονότα στην Λαϊκή Δημοκρατία της Μαδαγασκάρης, κατά την προεδρία του αξέχαστου προέδρου Didier Ratsiraka. Στην προ-ιντερνετική δεκαετία του 1980, όταν στις «αναπτυσσόμενες» χώρες στην μόδα μπήκαν τα  VCR βίντεο.

Στις αρχές του 1980 η Μαδαγασκάρηαντιμετώπισε όχι μόνο οικονομικά προβλήματα, αλλά και η κοινωνική κατάσταση της χώρας εξελισσόταν όχι με τον πιο ευνοϊκό τρόπο. Απροσδόκητο πρόβλημα για το νησί έγινε η αυξανόμενη δημοτικότητα των ανατολίτικων πολεμικών τεχνών: ταινίες με τον Bruce Lee προκάλεσαν μεγάλη αίσθηση στην νεολαία της χώρας και στο νησί δημιουργήθηκαν πολλές σχολές Kung Fu. Δεν ήταν μόνο αθλητικά τμήματα, αλλά και οργανώσεις της νεολαίας,οι οποίες αν και δεν προέβαλαν σαφή πολιτικά αιτήματα, είχαν την δική τους άποψη για την πολιτική του Ratsiraka. Ο ηγέτης του κάπως παράξενου κινήματος αυτού Pier Be υποστήριζε ότι ο Ratsiraka λανθασμένα φαντάζεται τους στόχους ανάπτυξης της Μαδαγασκάρης και η κοινωνία πρέπει να μετασχηματιστεί σύμφωνα με τις πνευματικές βάσεις των διδασκαλιών του Kung Fu.

Το 1984 στις τάξεις του κινήματος της νεολαίας έγινε διάσπαση, που οδήγησε μέχρι το σημείο, που οι υποστηρικτές της λίγο παραλλαγμένης άποψης του μετασχηματισμού της κοινωνίας, βασισμένη στην ίδια διδασκαλία Kung Fu, άρχισαν να κυνηγούν τον πρώην ηγέτη τους και μια φορά επιτέθηκαν στην έδρα του. Το αποτέλεσμα – περίπου 100 νεκροί…

Μέχρι το 1985 ο πόλεμος μεταξύ των διαφόρων αιρέσεων Kung Fu διευρύνθηκε σε μαζικό επίπεδο, και η κυβέρνηση αναγκάστηκε να επέμβει με βία. Στις «αποχρώσεις» των διαφόρων ερμηνειών των διδασκαλιών του Kung Fu δεν δόθηκε σημασία και όλες οι λέσχες έκλεισαν και απαγορεύτηκαν. Κατά την διάρκεια των επεισοδίων τα κυβερνητικά στρατεύματα ήρθαν αντιμέτωπα με την απελπισμένη αντίσταση: δεκάδες άτομα έχασαν την ζωή τους. Το 1988 έγινε δίκη των ηγετών του κινήματος και όλοι τους πήραν ποινή φυλάκισης μέχρι και 30 μήνες.

Το να ερμηνεύσουμε αυτό το περίεργο επεισόδιο στην σύγχρονη ζωή της Μαδαγασκάρης είναι αρκετά δύσκολο, αλλά είναι βέβαιο ότι ένα από τα φαινόμενα του νησιού και η  συμπεριφορά των εθνοτικών ομάδων του, είναι μια ειλικρινής ανησυχία. Όταν έρχεται σχετική ηρεμία και δεν υπάρχει λόγος ανησυχιών στην οικονομική βάση, τότε αρχίζουν να ενεργοποιούνται διαφόρων ειδών ιδεολογικά ρεύματα. Ιδιαίτερα αυξημένη ανησυχία είναι χαρακτηριστικό των νέων:οι φοιτητές να διαδηλώνουν κατά της κυβέρνησης κάτω από το έμβλημα της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης, μεταρρύθμιση της πολιτικής εξουσίας και ούτω καθεξής – είναι απολύτως φυσιολογικά θέματα για την Μαδαγασκάρη. Και οι αντιδράσεις της νεολαίας ενάντια στην εξουσία κάτω από το λάβαρο της ιδεολογίας Kung Fu, δεν είναι κάτι τοπαράξενο: Η νεολαία θα μπορούσε θα διακηρύξει με τα συνθήματά της οτιδήποτε καινα θέσει στην βάση των ιδεολογιών της τις ιδεολογίες του Marx ή και του Schelling, ιδεολογία του ποδοσφαίρου ή του πινγκ-πονγκ – δεν τίθεται θέμα μορφής…

No comments: