Social Icons

Wednesday, May 22, 2013

Ανώτατος δικτάτορας

Ο δικτάτορας Francia είναι ένας από τους πιο ασυνήθιστους ηγεμόνες του 19ου αιώνα, όχι μόνο στην Λατινική Αμερική αλλά και σε όλο τον κόσμο. Με την δική του, διαβολικά ιδιαίτερη, άποψη για το πώς πρέπει να είναι το «ιδανικό κράτος» και τι είναι «κοινωνικό συμβόλαιο». Δεν δίσταζε να συνδυάζει στο δικό του κυβερνητικό έργο αυτοαναιρούμενες παραγράφους:

Κατά την διάρκεια της διακυβέρνησής του ο Francia μείωσε σημαντικά τα προνόμια της Εκκλησίας: ακόμα το 1816 απαγόρευσε στην εκκλησία να συλλέγει φόρους, το 1820 στέρησε από τους ηγέτες της την ασυλία και το 1824 κατήργησε όλα τα μοναστήρια. Απαγόρευσε όλες τις θρησκευτικές εντολές, κατήργησε τον φόρο της δεκάτης ο οποίος πλέον κατέληγε στα ταμία του κράτους, κατασχέθηκε η ακίνητη περιουσία των μοναστηριών και γενικά όλη η ιδιοκτησία της εκκλησίας. Η Ιεραρχία της Καθολικής Εκκλησίας στην Παραγουάη πλέον ήταν υπό τον έλεγχο του κράτους. Ο εξοργισμένος Πάπας της Ρώμης αφόρισε από την εκκλησία του Francia, αλλά η πράξη αυτή δεν έκανε καμία εντύπωση στον δικτάτορα.


Ως αποτέλεσμα των κατασχέσεων στην διάθεση του κράτους πέρασε έως και 98& του συνόλου γης. Μέρος αυτής της ακίνητης περιουσίας είχε μεταφερθεί στους αγρότες για μίσθωση με ευνοϊκούς όρους (1,5 πέσος ανά έτος) για την καλλιέργεια ορισμένων ειδών. Περίπου 64 κτήματα είχαν μετατραπεί σε κρατικά αγροκτήματα, τα οποία ασχολιόντουσαν κυρίως με παραγωγή κρέατος και δερμάτων. Στην μεταποιητική βιομηχανία είχαν δημιουργηθεί κρατικά εργοστάσια. Επιπλέον, η άμεση οικονομική δραστηριότητα του κράτους εκδηλώθηκε σε μεγάλης κλίμακας δημόσια έργα κατασκευής και της διάταξης των πόλεων, γέφυρες, σιδηρόδρομοι, δρόμοι, κανάλια, κ.λπ. Σε κρατικές επιχειρήσεις και δημόσια έργα, εργάζονταν όχι τόσο οι μισθωτοί εργάτες, όσο μαύροι-δούλοι και ιδίως κρατούμενοι. Μικρές αγροτικές επιχειρήσεις και χειροτεχνίες επίσης ήταν υπό τον αυστηρό κρατικό έλεγχο, όπου το κράτος καθόριζε το πόσο, τι και με ποια τιμή θα παράγεται, και η ποιότητα παραγωγής των προϊόντων επιβάλλονταν με κατασταλτικά μέτρα. Στο πεδίο εφαρμογής η αγροτική μεταρρύθμιση θύμιζε την μεταρρύθμιση «Διάταγμα για την γη» της Ρωσίας το 1917.

Τον Δεκέμβριο του 1824 καταργήθηκαν τα δημαρχία. Από τότε ο έλεγχος και η διαχείριση όλων των πόλεων πέρασε στα χέρια του ανώτατου δικτάτορα. Σχετικά με το θέμα της δουλείας ο αρχηγός της Παραγουάης πήρε μάλλον ασυνήθιστη θέση, επιτρέποντας την παιδική δουλεία, όπου τα παιδιά λάμβαναν την ελευθερία τους κατά την ενηλικίωση.

Ο Francia προσπάθησε να οικοδομήσει μια κοινωνία ισότητας στην Παραγουάη, πάνω στις αρχές του «Κοινωνικού Συμβολαίου» του Ρουσσώ, χρησιμοποιώντας τις μεθόδους των ειδώλων του: Ροβεσπιέρο και Ναπολέοντα.  Δημιούργησε στην Παραγουάη εντελώς κλειστή κοινωνία, απαγόρευσε την εισαγωγή ξένων προϊόντων, συμπεριλαμβανομένου και των εκδόσεων τύπου, κλείνοντας τα σύνορα της χώρας για είσοδο και έξοδο. Ταυτόχρονα με την κατάργηση των εισαγωγών ενθαρρύνονταν η εγχώρια παραγωγή των προϊόντων και η αγορά τους από τον πληθυσμό της χώρας. Το αποτέλεσμα ήταν να δημιουργήσει ένα οικονομικά επιτυχημένο σύστημα εμπορίου.

Κατά την διάρκεια της κυβέρνησής του είχε απαγορευτεί η τριτοβάθμια ανώτατη εκπαίδευση, εφημερίδες, ταχυδρομεία. Ωστόσο ενθάρρυνε την ανάπτυξη του σχολικού συστήματος. Το 1928 είχε εισαχθεί η καθολική δευτεροβάθμια δημόσια εκπαίδευση για τους άνδρες, ένας δάσκαλος είχε μόνο 36 μαθητές. Το 1836 άνοιξε η πρώτη βιβλιοθήκη της χώρας, που περιείχε βιβλία που είχαν εκδοθεί στην Παραγουάη. Το 1845 αμερικανός Hopkinsανέφερε στην αμερικάνικη κυβέρνηση ότι στην Παραγουάη δεν υπάρχει ούτε ένας νέος που δεν ξέρει να γράφει και να διαβάζει. Την ίδια στιγμή ιδιωτικά σχολεία απαγορεύονταν και το 1822 έκλεισε το μοναδικό ιεροδιδασκαλείο της χώρας, επίσημα – λόγω της ασθένειας του επισκόπου που δίδαξε εκεί.

Με την εθνική πολιτική, ο Francia, προσπάθησε να δημιουργήσει έναν εθνικά ομοιογενή πληθυσμό. Απαγόρευσε στους ισπανόφωνους να παντρεύονται στο δικό τους περιβάλλον ενθαρρύνοντας επιμειξία με του Γκουαρανί. Ο δικτάτορας προσωπικά έλεγχε όλους τους γάμους στην χώρα, επιβάλλοντας αυστηρό έλεγχο και υψηλούς δασμούς.  Ο ίδιος δεν ήταν παντρεμένος είχε μια κόρη.

Η είσοδος των αλλοδαπών στο έδαφος της Παραγουάης ήταν υπό τον αυστηρό έλεγχο. Κάθε επισκέπτης ανακρινόταν και σε περίπτωση της παραμικρής υποψίας φυλακίζονταν. Η είσοδος στην Παραγουάη ήταν πιο εύκολη από την έξοδο. Το πιο διάσημο παράδειγμα κράτησης αλλοδαπού ήταν η σύλληψη ενός διάσημου βοτανολόγου Aime Bonpland. Ο επιστήμονας είχε ασχοληθεί με την καλλιέργεια τσάι «Yerba-Mate” στα σύνορα της Παραγουάης, το κύριο προϊόν εξαγωγής της χώρας. 7 Δεκεμβρίου του 1821, 400 στρατιώτες του Στρατού της Παραγουάης εισήλθαν στο έδαφος της Αργεντινής, έκαψαν την φυτεία τσαγιού και συνέλαβα τον Bonpland. Ο διάσημος επιστήμονας πέρασε στην αιχμαλωσία σχεδόν 9 χρόνια. Για την απελευθέρωση του, ο φίλος του, γεωγράφος Alexander von Humbold tξεκίνησε ολόκληρη εκστρατεία στην οποία συνεργάστηκε και ο Simon Bolivar. Τρανταχτή φήμη απέκτησε επίσης και η περίπτωση της απομάκρυνσης από την Παραγουάη δυο Σκωτσέζων αδερφών Robertson. Για να μετακινηθείς στο εσωτερικό της χώρας χρειαζόντουσαν ειδικές άδειες.

Το ζήτημα των κρατικών εξόδων για τον μισθό του δικτάτορα, ο ίδιος ο Francia το έλυσε με τον δικό του ριζικό τρόπο. Στην αρχή μείωσε τον μισθό που είχε αποφασιστεί από το Κογκρέσο και στην συνέχεια απλά το αρνήθηκε (ήταν αρκετά πλούσιος ακόμα και πριν έρθει στην εξουσία).

No comments: