Social Icons

Friday, May 3, 2013

Ο ναός του λαού - Τραγωδία του Jonestown

Παραδοσιακά, ανάμεσα στα δίποδα, που αναλογίζονται για την σωτηρία της ανθρωπότητας ή του επιλεγμένου μέρους αυτής από την «διαβρωτική επιρροή του συστήματος» αντιπαρατίθενται δύο τάσεις – αποδρασιακή, φυγόκεντρη και παγκόσμιο-ενωτική ή κεντρομόλος. Δηλαδή, από τη μια μεριά είναι οι «σωτήρες» που θέλουν να αποδράσουν από τον κόσμο με το κοπάδι τους και να οργανώσουν τα πάντα όπως θέλουν αυτοί σε ένα νέο μέρος, από την άλλη είναι αυτοί που θέλουν να αλλάξουν τον κόσμο, αφού τον περάσουν μέσα από το «μηχάνημα του κιμά» των επαναστάσεων ή ως εκ θαύματος να εξαπατήσουν και να αναγκάσουν τον κόσμο να μεταλλαχτεί σε κάτι πιο κατάλληλο για ζωή. Και οι μεν και οι δε δεν το καταφέρνουν και τόσο καλά… Οι τρίτοι ωστόσο, και αυτοί είναι μικρή μειοψηφία, προσπαθούν να ενώσουν αυτές τις δύο τάσεις. Του τύπου – να, εμείς θα εξαφανιστούμε για κάποιο διάστημα απ’ όλους, θα δημιουργήσουμε τον «παράδεισό» μας, θα μαζέψουμε τις δυνάμεις μας και μετά από εκεί θα τους δώσουμε σε όλους να καταλάβουν! Αυτοί καταφέρνουν ακόμα χειρότερα.

Και εδώ πώς να μην θυμηθούμε τον Jim Jones:

Ο Jones από την παιδική του ηλικία ενδιαφερόταν για την θρησκεία. Το 1954, άρχισε να κηρύττει στους δρόμους της Ινδιανάπολης για την «Συνέλευση του Κυρίου» («Assemblies of God»), το μεγαλύτερο προτεσταντικό Πεντηκοστιανό δόγμα στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ωστόσο, παρά το γεγονός ότι τα κηρύγματά του προσέλκυσαν νέα μέλη στην εκκλησία, το διοικητικό συμβούλιο της εκκλησίας ένιωσε την απειλή, για τα λόγια του σχετικά με την ισότητα των μαύρων και λευκών. Ως αποτέλεσμα, ο Jones αποφάσισε να δημιουργήσει τη δική του εκκλησία, στην οποία δεν θα υπάρχουν διαφορές μεταξύ των ανθρώπων με βάση τη φυλή ή κοινωνικούς λόγους. 4 Απρίλη του 1955, ο ίδιος και αρκετοί από τους υποστηρικτές του, ιδρύουν την «Εκκλησία του Λόγου του Χριστού» («Disciples of Christ»), η οποία ένα χρόνο αργότερα μετονομάστηκε σε "Ναού του Λαού".

 Jim Jones έχει επανειλημμένα δηλώσει ότι ο ίδιος είναι μια «μετενσάρκωση» του Ιησού, του Βούδα, και του Λένιν διακηρύσσοντας ανοιχτά τον εαυτό του ως "μάντη, και το μέσο για την ασώματα όντα από άλλο γαλαξία». [1] Στη Γουιάνα, ο Jones άρχισε να αναπτύσσει σχέσεις με τη σοβιετική πρεσβεία, σχεδιάζει να μετακομίσει την κοινότητά στις ΕΣΣΔ. Εξέφραζε τακτικά τη συμπάθειά του προς τη Σοβιετική Ένωση. Το αγώνα του για τα ίσα δικαιώματα των ανθρώπων ο ίδιο ονόμαζε «Αποστολικό Σοσιαλισμό». Η οργάνωση του οικισμού στην Γουιάνα ήταν εξαιτίας της άποψής του ότι είναι χώρα με σοσιαλιστικό προσανατολισμό.


Και πως τελείωσε ο Jonestown του Ναού του Λαού:

Το ίδιο βράδυ, ο Jim Jones πραγματοποίησε τακτική συνεδρίαση, η εγγραφή της οποίας επίσης διατηρείται και αποτελεί ένα από τα κύρια στοιχεία του FBI σε αυτή την υπόθεση. Τζόουνς είπε ότι ο γερουσιαστής σκοτώθηκε, ότι το αεροπλάνο θα πέσει μέσα στη ζούγκλα, ότι στο σκάφος είναι ένα πρόσωπο που θα σκοτώσει τον πιλότο, και ότι τώρα, μετά το γεγονός αυτό, η ζωή δεν θα είναι όπως αυτό πριν. Είπε ότι τώρα σίγουρα δεν θα τους αφήσουν σε ησυχία, και η μόνη διέξοδος είναι "Επαναστατική πράξη αυτοκτονίας". Σοβαρές ενστάσεις είχε μόνο η Christine Miller  η οποία προσπαθούσε να πείσει όλους ότι η αυτοκτονία δεν αποτελεί διέξοδο, και πρότεινε να γίνει επαφή με τους ρώσους για άμεση μετακόμιση της κοινότητας στην Ρωσία. Ο Jones απέρριψε την πρόταση, υποστηρίζοντας ότι είναι ήδη πολύ αργά, και κανείς δεν θα έρθει να τους βοηθήσει, και ότι για να ζήσεις σε έναν τέτοιο κόσμο είναι αδύνατον και η αυτοκτονία - είναι η μόνη δυνατή λύση σε αυτή την περίπτωση. Τον υποστήριξαν πολλά από τα μέλη της κοινότητας. Με τις διαταγές του Jones είχε ετοιμαστεί μια δεξαμενή γεμάτη με χυμό σταφυλιού «Flavor Aid» στον οποίο προσθέσανε μίγμα από κυάνιο και βάλιουμ.

Η πρώτη δόση δόθηκε στα παιδιά. Jones προσπάθησε να πείσει τους ανθρώπους ότι ο θάνατος  είναι μόνο ένα βήμα παραπέρα, στην επόμενη ζωή. Εξήγησε ότι δεν θα υπάρξουν σπασμοί, ούτε αγωνία, η μετάβαση θα προχωρήσει ομαλά. Βλέποντας το πώς πεθαίνουν τα παιδιά τους, οι ενήλικες δεν δίσταζαν σχεδόν και πήραν το δηλητήριο. Η επίσημη εκδοχή λέει ότι υπάρχει πιθανότητα να μην πήραν όλοι εθελοντικά τον δηλητήριο, αλλά τους ανάγκασαν να το πιούν με βία.

Ως αποτέλεσμα της πράξης συλλογικής αυτοκτονίας, σκοτώθηκαν 909 άτομα, συμπεριλαμβανομένων 270 παιδιών. Ο Jim Jones & Ann Moore βρέθηκαν πυροβολημένοι. Παραμένει αδιευκρίνιστο αν ήταν αυτοκτονία ή τους δολοφόνησαν. Αργότερα στην Jonestown η γυναίκα μέλος την κοινότητας έκοψε το λαιμό των τριών παιδιών της και στην συνέχεια αυτοκτόνησε με μαχαίρι (σύμφωνα με άλλες πηγές σκοτώθηκε από έναν πράκτορα της CIA– E. Bleyki που ενσωματώθηκε στην κοινότητα). Συνολικά τον Νοέμβριο στην Γουιάνα σκοτώθηκαν 918 άτομα που είχαν σχέση με την Jonestown.

Σε πολλούς ανθρώπους φαίνεται αναξιόπιστο το γεγονός ότι ένας τόσο μεγάλος αριθμός ατόμων μπορούσαν να διαπράξουν ομαδική αυτοκτονία. Ωστόσο οι υποστηρικτές της επίσημης έκδοσης, αναφέρονται για την ψυχολογική κατάσταση των κατοίκων της κοινότητας εκείνη τη στιγμή. Η επιθυμία κάποιων μελών της κοινότητας να εγκαταλείψουν την Jonestown αντιμετωπιζόταν απ’ όλους ως πράξη ύπουλη και ως ανεξήγητη προδοσία. Η σκοτεινή αίσθηση που προκαλούσε ο Jones με την περιγραφή για το τι θα συμβεί με τους κατοίκους και τα παιδιά τους όταν για τον θάνατο του Ryan θα μάθουν στις ΗΠΑ, επανειλημμένες δηλώσεις του Jones στα προηγούμενα κηρύγματα του για το ότι είναι έτοιμοι να πεθάνουν για τις πεποιθήσεις τους, η κατάθλιψη που συνδυαζόταν με την προδοσία των κοντινών τους ανθρώπων και την δολοφονία του μέλους του κογκρέσου, η τυφλή πίστη στον «Πατέρα» και η αποφασισμένη δέσμευση των ορισμένων μελών της κοινότητας – όλα αυτά κάλλιστα θα μπορούσαν να ωθήσουν τους ανθρώπους στην απόφαση αυτοκτονίας. Επιπλέον, αρκετές φορές πριν την τραγωδία, ο Jones διοργάνωνε την προσομοίωση της μαζικής αυτοκτονίας. Η διαδικασία της «αυτοκτονίας» ήταν παρόμοια με την τελική: στο εκκλησίασμα μοιραζόντουσαν ποτήρια με χρωματιστό νερό, το οποίο, σύμφωνα με τον Jones, περιείχε ένα δηλητήριο που σκοτώνει μέσα σε 45 λεπτά. Όταν το δηλητήριο δεν λειτούργησε, ανακοινώνονταν ότι αυτό ήταν μια δοκιμασία της πίστης.

Αμφιλεγόμενα ζητήματα που σχετίζονται με την ανάλυση των αιτιών θανάτου, οι ερευνητές εξηγούν  ως την ανικανότητα των ανθρώπων που εμπλεκό

No comments: