Social Icons

Tuesday, May 14, 2013

Nikolai Morozov

Μία αμφιλεγόμενη προσωπικότητα. Και αυτός ήταν αποστάτης και μεγάλος μάλιστα!

Τον Νοέμβριο του 1905, κατά την διάρκεια των επαναστατικών γεγονότων, με την αμνηστία στις 28 Οκτωβρίου του 1905 ο Μορόζοβ μετά από 25 χρόνια στην φυλακή, αποφυλακίστηκε. Κατά την διάρκεια της φυλάκισής του ο Μορόζοβ έμαθε 11 ξένες γλώσσες, έγραψε πολλές ερευνητικές εργασίες για την χημεία, φυσική, μαθηματικά, αστρονομία, φιλοσοφία, αεροπορία, πολιτική οικονομία, πλήρως αφοσιώθηκε στην επιστήμη και άρχισε να ετοιμάζει τις εργασίες του για την έκδοση. Συνελήφθη το 1911 και σχεδόν ένα χρόνο πέρασε στην φυλακή. Τελευταία φορά συνελήφθη το 1912 και αποφυλακίστηκε από το φρούριο Ντβίνσκστις στην Κριμαία αρχές του 1913 με αμνηστία στα πλαίσια της επετείου για τα 300 χρόνια της δυναστείας των Ρομανόφ. Συνολικά με διαστήματα πέρασε περίπου 30 χρόνια στην φυλακή.

Ο Μορόζοβ από το 1918 και μέχρι το τέλος της ζωής τους διετέλεσε διευθυντής του Ινστιτούτου Φυσικών Επιστημών P.F. Lesgaft. Με τα μέλη της κοινότητας των ερασιτεχνών της Συμπαντικής Έρευνας που είχε την έδρα της στο κτίριο του πανεπιστημίου και της οποίας ήταν επικεφαλής, ξεκίνησε την ανάπτυξη μιας σειράς ζητημάτων που σχετίζονταν με την εξερεύνηση του διαστήματος. Ο Μορόζοβ προσωπικά έλαβε το μέρος στην μελέτη, προτείνοντας, ανεξάρτητα από τους αμερικανούς, υψηλού υψόμετρου αεροστεγή στολή – το πρωτότυπο της σύγχρονης διαστημικής στολής. Ο ίδιος εφηύρε την διασωστική ισημερινή ζώνη που επέτρεπε το πάνω μέρος του μπαλονιού αυτόματα να μετατρέπεται σε αλεξίπτωτο ώστε να εξασφαλίσει την ομαλή κάθοδο της καμπίνας στο έδαφος.

Συγγραφέας πολλών βιβλίων, στα οποία προσπαθούσε να αναθεωρήσει κάποια προβλήματα της παγκόσμιας ιστορίας, ιδιαίτερα την ιστορία του Χριστιανισμού – «Η αποκάλυψη για την καταιγίδα και την βροντή» του 1907, «Οι προφήτες» το 1914, «Χριστός» (7 τόμοι, 1924-1932). Τα έργα αυτά δέχτηκαν σφοδρή επίκριση από τους επαγγελματίες ιστορικούς και εκπροσώπους άλλων επιστημών ακόμα και στην προ-επαναστατική εποχή. Στην Σοβιετική και την μετασοβιετική εποχή η γενική ιστορική ιδέα και η μεθοδολογία μελέτης του Μορόζοβ, αναγνωρίστηκαν ως λανθασμένες από τους εμπειρογνώμονες. Ωστόσο στο τέλος του 20ου αιώνα οι ιδέες του βρήκαν την συνέχεια τους στην λεγόμενη «νέα χρονολόγηση» - ψευδό-επιστημονικής θεωρίας ριζικής αναθεώρησης της ιστορίας, που δημιουργήθηκε από μια ομάδα συγγραφέων με επικεφαλή τον Ακαδημαϊκό μαθηματικό Α. Φομένκο.

Αλλά όμως για τον μεγαλύτερο από τους λαϊκούς και έναν από τους πιο αμφιλεγόμενους ιστορικούς αναθεωρητές του 20ου αιώνα, περίφημα μίλησε ο Γιούρι Ολέσα στα αθάνατά του «Ούτε μια μέρα χωρίς μια γραμμή» όπου αναφέρει μια αστεία ιστορία από την βιογραφία του:

Όταν διάβασα αρκετά τον Μορόζοβ, δήλωσα με αυτοκυριαρχία στον κριτικό Ντμίτρι Μίρσκι, ότι ο αρχαίος κόσμος δεν υπήρχε, αυτός ο γιός του πρίγκιπα, εξαιρετικά ευγενικός άνθρωπος, που έζησε μεγάλο χρονικό διάστημα στον Λονδίνο, πολύ εγκάρδιος, με χτύπησε με το μπαστούνι στην πλάτη.
      -  Μου το λέτε εμένα αυτό? Εσείς…εσείς… (έγινε χλωμός και η μαύρη γενειάδα του μπήκε στο στόμα του, αφού χτύπησε έναν άνθρωπο με το μπαστούνι του…)
      -  Ναι, ναι, την Ακρόπολη δεν την έχτισαν οι Έλληνες αλλά οι σταυροφόροι! (φώναζα εγώ)… Αυτοί βρήκαν το μάρμαρο και…
Αυτός άρχισε να απομακρύνεται από μένα, χωρίς να με ακούει, με τα παντελόνια του με κρόσσια και όπως να’ ναι φορεμένο λονδρέζικο καπέλο του. Τα βρήκαμε μετά με ένα μπουκάλι κρασί και κοτόπουλο, το οποίο τόσο επιδέξια φτιάχνουν στα σουβλατζίδικα, που το ψήνουν ανάμεσα σε δύο καυτά τούβλα, και αυτός μου εξηγούσε που βρίσκεται η δική μου, άρα και του Μορόζοβ, αγένεια. Εγώ συμφώνησα μαζί του, ότι ο αρχαίος κόσμος υπήρχε, ωστόσο πολλές από τις ιδέες του σλισσελμπούργιανού ακόμα και σήμερα με φωτίζουν. Όπως και να ήταν, αλλά το γεγονός, ότι μόνος του δημιούργησε το δικό του σύστημα της άρνησης του αρχαίου κόσμου, είναι λαμπρό. Ας είναι το ίδιο το σύστημά του άσεμνο, αλλά το γεγονός της δημιουργίας τους, επαναλαμβάνω, είναι ευφυέστατος, αν συνυπολογίσουμε το γεγονός ότι ο Μορόζοβ φυλακίστηκε στο φρούριο για 25 χρόνια, δηλαδή είχε στερηθεί την επικοινωνία με τον έξω κόσμο ουσιαστικά για πάντα.
      -Ώστε μου στερήσατε τον κόσμο? Πολύ καλά! Ο κόσμος σας δεν υπήρχε!

No comments: