Social Icons

Friday, July 12, 2013

Πριγκιπάτο Seborga

Σχετικά με τον Σαν Μαρίνο γνωρίζουν όλοι. Για το Σέμποργκα πολλοί λίγοι. Μπροστά μας είναι μια ενδιαφέρουσα προσπάθεια να «κονομήσεις» με τον τουρισμό, χρησιμοποιώντας νομικές συγκρούσεις και ιστορικό προηγούμενο. Τουλάχιστον η διαδικασία κινείται. Περιέργως οι αρχές της Ιταλίας δεν αντιτίθενται στους «αυτονομιστές», αφού οι κάτοικοι της Seborga «κανονικά πληρώνουν τους φόρους τους». Όπως θυμόμαστε με το Νησί του Rosa, το πράγμα δεν πέρασε, ακριβώς εξαιτίας του γεγονότος της απροθυμίας συνεργασίας με τις φορολογικές αρχές. Πράγματι: «πλήρωσε τους φόρους και κοιμήσου ήσυχος».

Η σύγχυση με την κρατική ιδιοκτησία της Seborga, άρχισε στις 20 Ιανουαρίου του 1729, όταν στο Παρίσι, με την παρουσία των ανώτερων αξιωματούχων της Γαλλίας, το πριγκιπάτο Σέμποργκα με τις προσκείμενα εδάφη του είχε μεταβιβαστεί στο προτεκτοράτο του Victor Amedeo II της Σαβοΐας, στον πρίγκιπα του Πιεμόντε και στον βασιλιά της Σαρδηνίας (ενάντια σ’ αυτό εκείνη την εποχή εκφράστηκε το Βατικανό, στο οποίο άνηκε τότε ένα μεγάλο μέρος των εγκαταστάσεων στην περιοχή της Σέμποργκα). Όμως το γεγονός αυτό δεν είχε καταχωρηθεί ούτε στο Βασίλειο της Σαρδηνίας και ούτε στον Οίκο της Σαβοΐας. Αργότερα το 1748 (η συνθήκη της Aquisgrana) η Σέμποργκα δεν ενσωματώθηκε στην δημοκρατία της Γένοβας. Το 1770 στον κατάλογο που υποβλήθηκε από την Σαρδηνίας προς τον βασιλιά της Αυστρίας, το πριγκιπάτο Σέμποργκα αναφέρεται ως κυρίαρχο πριγκιπάτο της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Η Σέμποργκα δεν έχει καθοριστεί στο Συνέδριο της Βιέννης το 1815, ως μέρος του Βασιλείου της Σαρδηνίας, καθώς και δεν υπάρχει καμία αναφορά γι’ αυτήν στην πράξη ενοποίησης της Ιταλίας το 1861, δεν έχει συμπεριληφθεί επίσημα στην Δημοκρατία της Ιταλίας το 1946. Ως εκ τούτου, σύμφωνα με τις αρχές της Σέμποργκα, νομίμως το έδαφος της δεν αποτελεί μέρος της Ιταλίας.

Στις αρχές της δεκαετίας 1960, ένας τοπικός ανθοπώλης Giorgio Carbone (1936-2009) άρχισε να διαδίδει την ιδέα της αποκατάστασης της ανεξαρτησίας της Σέμποργκα. 14 Μαΐου 1963, αυτοανακηρύσσεται ως «αρχηγός του κράτους» και πήρε τον τίτλο του πρίγκιπα της Seborga- Giorgio I. Το 1994, η Σέμποργκα ξεκίνησε να εκδίδει δικό της νόμισμα – λουιτζίνο (Luigino) και γραμματόσημα. Στις 23 Απριλίου 1995, πραγματοποιήθηκε το δημοψήφισμα, όπου οι κάτοικοι με το αποτέλεσμα 304 έναντι 4 επιβεβαίωσαν το καθεστώς του Giorgio I και ενέκριναν το Σύνταγμα.

Το 2006 ξεκίνησε μια νέα εκστρατεία για να αποσχιστούν από την Ιταλία. Στα πλαίσια αυτής, προγραμματιζόταν να δημιουργηθεί και το σύστημα συνταξιοδότησης και υγείας. Την ίδια χρονιά στο πριγκιπάτο επιδεινώθηκε ο πολιτικός αγώνας. Τα δικαιώματα για τον θρόνο του Giorgio I, δήλωσε η πριγκίπισσα Yasmin, η οποία ανακήρυξε τον εαυτό της ως απόγονος των αυτοκρατόρων της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Όμως ο Giorgio I, κατάφερε να παραμείνει στην εξουσία.

Οι ιταλικές αρχές δεν δίνουν προσοχή σε αυτές τις δηλώσεις, ως de facto ο έλεγχός τους επί του εδάφους δεν αμφισβητείται. Οι κάτοικοι πληρώνουν τους φόρους και συμμετέχουν στις ιταλικές εκλογές. Η σύγκρουση μεταξύ της Σέμποργκα και Ιταλίας είναι μόνο στις δηλώσεις, δικαστικές ή συγκρούσεις επιβολής μεταξύ των πλευρών δεν παρατηρούνται.

No comments: